15-03-10

tijd

Als een kind
luistert naar de wind
hoort het vaak
meer dan enkel
het gefluister
van de wind.

De zon schijnt
weer op tijd
te zijn waar ze
tevoren te laat
kwam.

Hoe moet het
nu verder
hier tussen
dauw en wind
als leeftijden
vergaan
en de tijd
niet stil blijft staan.

Word weer kind
wek de zon
op het middaguur
en laat hem
nooit meer
ondergaan.

Zo op den duur
ontstaat er
een paradox
die elke keer ieder
volwassen laat worden.

18:57 Gepost door Cauthas in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

zalig om zulke prachtige poëzie te mgen lezen..

grtjs

Gepost door: jan | 16-03-10

De commentaren zijn gesloten.